Από το χθες έως το σήμερα
Για το Σαββατοκύριακο, αντί για την καθιερωμένη βόλτα στην παιδική χαρά, σας προτείνω κάτι, το οποίο θα μείνει αξέχαστο σε εσάς και τα μικρά σας: μια επίσκεψη στον «πύργο των παραμυθιών» στο Παλαιό Φάληρο.
Ο λόγος για το Μουσείο Παιχνιδιών Μπενάκη, όπου η είσοδος για τα παιδιά είναι πάντα δωρεάν!
«Μαμά, γιατί δεν έχουμε κι εμείς τέτοια;»
Όταν περάσαμε την είσοδο του εμβληματικού και επιβλητικού κτιρίου του Πύργου του Υδραίου ευεργέτη Αθανασίου Κουλούρα , με τα γοτθικά , μπαρόκ και art nouveau στοιχεία , που οικοδομήθηκε κατά την περίοδο 1897 – 1900 και στεγάζει το Μουσείο Παιχνιδιών, μείναμε με το στόμα ανοιχτό…
Βλέποντας τις βιτρίνες με τα παιχνίδια, η μικρή μου είπε: «Είναι άδικο…Γιατί να μην υπάρχουν και σήμερα τέτοια παιχνίδια»;
Η αλήθεια είναι πως τα vintage παιχνίδια έχουν μια άλλη ψυχή. Τα υλικά τους –ξύλο, πηλός, πορσελάνη, μέταλλο, χειροποίητα υφάσματα– έχουν μια ποιότητα που τα σημερινά είναι αδύνατο να συναγωνιστούν. Όμως, όπως μας εξήγησε ένας από τους υπεύθυνους του χώρου, αυτά τα παιχνίδια αποτελούσαν τότε είδη πολυτελείας. Τα εντυπωσιακά κουκλόσπιτα με τις μικροσκοπικές λεπτομέρειες δεν ήταν απλώς παιχνίδια, αλλά σύμβολα κοινωνικής θέσης και τα διέθεταν ως επί τω πλείστον, εύπορες οικογένειες της εποχής.
Πίσω από τη συλλογή: Η Μαρία Αργυριάδη
Η «καρδιά» αυτού του μουσείου είναι η Μαρία Αργυριάδη. Ξεκίνησε να συλλέγει παιχνίδια το 1970, σε μια εποχή που κανείς δεν θεωρούσε τα παλιά παιχνίδια «συλλεκτικά».
Η συλλογή περιλαμβάνει πάνω από 20.000 αντικείμενα! Η κα. Αργυριάδη τα αναζητούσε σε παλαιοπωλεία, στο Μοναστηράκι, αλλά και σε δημοπρασίες στο εξωτερικό. Με τα χρόνια, πολλοί άνθρωποι εμπιστεύτηκαν τα οικογενειακά τους κειμήλια στο μουσείο, κάνοντας σημαντικές δωρεές.
Αξίζει να σημειωθεί πως πίσω από κάθε κούκλα και κάθε αλογάκι κρύβεται μια ολόκληρη ομάδα συντηρητών. Η αποκατάσταση των υλικών (όπως το εύθραυστο κερί ή η παλιά πορσελάνη) είναι μια λεπτή χειρουργική επέμβαση για να διατηρηθεί η αυθεντικότητά τους.
Γιατί να πάτε;
Το Μουσείο Παιχνιδιών Μπενάκη δεν είναι απλώς μια έκθεση αντικειμένων. Είναι ένα μάθημα ιστορίας και κοινωνιολογίας για τα παιδιά. Θα δουν πώς έπαιζαν τα παιδιά στα αστικά σπίτια, αλλά και πώς επιβίωναν τα «φτωχικά» παιχνίδια φτιαγμένα από απλά υλικά του δρόμου. Θα μάθουν ποια ήταν τα έθιμα των παιδιών και οι παραδόσεις ανά εποχή – πώς γιόρταζαν, πώς κοινωνικοποιούνταν και τι σήμαινε «παιχνίδι».
Τι είδαμε
Τρεις όροφοι, γεμάτοι παιχνίδια, μνήμη και ιστορία. Ένα ολοζώντανο ταξίδι στον χρόνο με πολύ μεγάλες δόσεις νοσταλγίας:
Είδαμε την πρώτη κούκλα μόδας – την πρόγονο της Barbie – τις παλιές δερμάτινες σάκες που μας θύμισαν άλλες εποχές, τότε που το σχολείο είχε άλλη ιεροτελεστία. Μάθαμε για την ιστορία του Θεάτρου Σκιών, τις ρίζες του, πώς ξεκίνησε το ταξίδι του από την Ανατολή και πώς έγινε ο αγαπημένος ήρωας της ελληνικής λαϊκής παράδοσης. Θυμηθήκαμε τα κλασικά αγαπημένα επιτραπέζια παιχνίδια, όπως τον «Γκρινιάρη», ενώ υπάρχει σε διαδραστική μορφή και ένα ιδιαίτερο vintage παιχνίδι με σπίρτα! Παίξαμε μαζί τους και ήταν μια μοναδική στιγμή αναπόλησης , αλλά και σύνδεσης ανάμεσα στο παλιό και το νέο.
Ήταν μια ευκαιρία να μιλήσουμε για την αξία του αντικειμένου, για τη διαχρονικότητα και για το πώς μπορεί να ξεδιπλωθεί η φαντασία μέσα από ένα παιχνίδι.
23 Μαΐου: Ραντεβού με τον Αστερίξ και τον Οβελίξ!
Στις 23 Μαΐου εγκαινιάζεται μια νέα περιοδική έκθεση στο μουσείο που αξίζει σίγουρα την προσοχή μας: μια ειδική έκθεση αφιερωμένη στους αγαπημένους μας Γαλάτες! Εμείς είχαμε την τύχη να πάρουμε μια μικρή γεύση, βλέποντας το γαλατικό χωριό σε μικρογραφία μέσα στο μουσείο – μια λεπτομερή κατασκευή που θα κάνει τα παιδιά να κολλήσουν -κυριολεκτικά- το πρόσωπό τους στη βιτρίνα!
Ένα δώρο για τα παιδιά και το παιδί μέσα σας!
Φεύγοντας από το μουσείο, ήταν αναπόφευκτη η σύγκριση με το σήμερα. Ζούμε σε μια εποχή αφθονίας, όπου τα δωμάτια των παιδιών μας ξεχειλίζουν από παιχνίδια, συχνά παραπεταμένα και ξεχασμένα σε γωνιές.
Όμως, η συλλογή της Μαρίας Αργυριάδη (που με τόσο κόπο και αγάπη συγκέντρωσε) μας διδάσκει κάτι πολύτιμο: Κάθε παιχνίδι έχει τη δική του ψυχή και μπορεί να γίνει αθάνατο.
Αυτά τα vintage αντικείμενα μαρτυρούν την ποιότητα των υλικών τους, αντέχοντας στον χρόνο αφενός γιατί φτιάχτηκαν στο χέρι, με κόπο, μεράκι και αφετέρου επειδή αγαπήθηκαν πολύ και φροντίστηκαν. Ας μάθουμε στα παιδιά μας να μην αντιμετωπίζουν τα παιχνίδια τους ως αναλώσιμα, αλλά ως συντρόφους στις αναμνήσεις τους.
Μην χάσετε την ευκαιρία για αυτή τη βόλτα. Είναι ένα δώρο στα παιδιά σας, αλλά και στο παιδί μέσα σας!
