Χαρούμενα παιδιά πίσω από τον “μασκοφορεμένο” τραγέλαφο

Δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω τις “μασκοφερμένες” και “μασκοφορεμένες” αστοχίες του κρατικού μηχανισμού ενόψει της έναρξης της σχολικής περιόδου! Τα καυστικο-επικριτικά σχόλια που κυκλοφόρησαν στο Διαδίκτυο αποτυπώνουν την τραγελαφική κατάσταση και το φιάσκο των τελευταίων ημερών!

Ωστόσο, θα πρέπει να παραδεχτώ πως στα ΣΥΝ των αρμόδιων φορέων (εγχώριων και μη), συγκαταλέγονται πρώτον, η διάθεση χιουμοριστικής αφύπνισης του λαού (γιατί κατά τ’ άλλα κοιμόμαστε ολόρθοι) και η ικανότητα “σαρδελοποίησης” ενός ευθυγραμμισμένα πολιτισμένου και απόλυτα πειθαρχημένου όχλου, πασπαλισμένου με γερές δόσεις καθωσπρεπισμού κι ατέρμονης υπεύθυνης… βλακείας.!

Η extra – large version των μαθητικών μασκών, ως δείγμα καλής θέλησης – δωροδοκίας, σε αναντιστοιχία με την μινιόν έκδοση των παγουριών, αποτελούν ένα μικρό μόνο δείγμα του πόσο λίγοι στάθηκαν απέναντι στις τεράστιες προσδοκίες των παιδιών. Μικρό, μπροστά στις τεράστιες ελλείψεις και τα κενά που φάνηκαν με το “Καλημέρα σας και καλή σχολική χρονιά”!

Το σίγουρο είναι πως η φετινή χρονιά κάθε άλλο παρά βαρετή θα ‘ ναι! Ποια βιβλία, ποιοι δάσκαλοι, ποιες καθαρίστριες, ποιος υλικοτεχνικός εξοπλισμός… Ψιλά γράμματα που μπορούμε να παραβλέψουμε! Μασκούλα (που δεν τη λες!), παγούρι κι αντισηπτικό! Το παν είναι τα παιδιά μας να είναι ασφαλή!

Είμαστε όμως, αχάριστοι! Μας χαρίζουν ολόκληρο γάιδαρο και τον κοιτάμε στα δόντια! Δεν μπορούμε να κάνουμε λίγο τα στραβά μάτια για το καλό των παιδιών μας; Να τους το περάσουμε κι αυτό σαν παιχνίδι: “Τυφλο – μουγκόμυγα”, “Δεν βλέπω – δεν ακούω – δεν μιλάω” ή “Στρατιωτάκια, ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα, μέρα ή νύχτα;”! Πόσα παιχνίδια πια… Πόση δημιουργικότητα αναδύεται χάρη σε αυτή την καινοτόμα ιδέα!

Ανάμεικτα συναισθήματα και σκέψεις από όλους, για ένα καθεστώς αβεβαιότητας, μιζέριας κι ανασφάλειας, μασκοφορεμένο με “extra – large” αληθοφανή και επιστημονικά ανεπαρκή, μη πειστικά δεδομένα!

Κι ερωτώ: Γιατί να μην γίνει η χρήση της μάσκας προαιρετική κάτω των 12 ετών, σύμφωνα με την οδηγία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ); Γιατί τα δεδομένα της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας λαμβάνονται υπόψη επιλεκτικά και κατ’ εξαίρεση; Γιατί να ταμπουρώνονται και να φιμώνονται τα παιδιά στις τάξεις, αντί να γίνεται το μάθημα στον προαύλιο χώρο του σχολείου, αναπνέοντας καθαρό αέρα, κάτω από το φυσικό φως του ελληνικού ήλιου;

Να γίνει προαιρετική η χρήση μάσκας, όχι λόγω αστοχίας μεγέθους, αλλά για να μην γίνουν τα παιδιά μας εύκολος στόχος! Να μην υπάρχει διχασμός, φόβος, αμφιβολία, ψυχολογική πίεση, περαιτέρω άγχος, αποστασιοποίηση, περιθωριοποίηση, ταμπελοποίηση…

Βγάζω το καπέλο σε όσους γονείς έχουν τα “guts” να διατηρούν την αρχική θέση ισχύος κι εμμένουν με σθένος στις απόψεις τους! Από τέτοιους γονείς δημιουργούνται παιδιά με πραγματικές Αξίες και Ιδανικά!

Βγάζω το καπέλο όμως, και σε εκείνους που συμμορφώνονται στις κρατικές επιταγές, υπό τον φόβο να μην χάσουν τα παιδιά τους την χρονιά ή μην γίνουν στόχος μαθησιακού ή κοινωνικού bullying!

Κατανοώ και όσους φοβούνται πραγματικά τον COVID – 19, ωστόσο, σε πραγματική περίοδο πανδημίας, η μάσκα δεν αποτελεί σωτήρια λύση!

Πάνω απ’ όλα όμως, πρέπει να μπούμε όλοι στη θέση των παιδιών, στην ψυχοσύνθεση των οποίων επικρατεί χάος, άγχος και ανασφάλεια, την ίδια ώρα που οι σκέψεις τους εναλλάσσονται στο κεφάλι τους σαν μπαλάκι του πινγκ -πονγκ!

Γι’ αυτό προτείνω στους γονείς να κρατήσουμε τα προσχήματα και να τηρήσουμε σιγή ιχθύος, ανεξαρτήτως θέσης και στάσης! Ας μην τα υποβάλλουμε στη διαδικασία αμφισβήτησης, αμφιβολίας, επίκρισης και περαιτέρω άγχους! Ας μην χάσουν από τώρα την αθωότητά τους! Τα παιδιά δεν κρίνουν ανθρώπους και καταστάσεις! Μεγαλώνοντας αποκτούν κρίση και στο χέρι μας είναι να γίνουν σωστοί κριτές και όχι επικριτές! Προς το παρόν, θέλουμε απλώς τα παιδιά μας να είναι χαρούμενα πίσω, μέσα και έξω από οποιαδήποτε μάσκα! Αρκετά τους έχουμε στερήσει! Όχι και αυτό…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers like this: