Κάθε γέννηση ισοδυναμεί και μ’ ένα θαύμα της ζωής! Γι’ αυτό δεν έχει σημασία ο τρόπος που θα έρθει στον κόσμο ένα παιδί, αλλά η ασφάλεια η δική του και της μαμάς!
Όταν έμεινα για πρώτη φορά έγκυος, είχα ακούσει και είχα διαβάσει πολλά τόσο για τον φυσιολογικό τοκετό, όσο και για την καισαρική τομή! Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, παρόλο που με φόβιζε περισσότερο η ιδέα του φυσιολογικού τοκετού, ήμουν κάθετα αρνητική στην καισαρική τομή, γιατί:
- πρώτον, ήμουν (και εξακολουθώ να είμαι) υπέρμαχος της φυσιολογικής εξέλιξης των πραγμάτων
- δεύτερον, θεωρούσα πως ο φυσιολογικός τοκετός θα μ’ έκανε περισσότερο μάνα και
- τρίτον, είχα επηρεαστεί από την Περιγεννητική ψυχολογία, η οποία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις επιπτώσεις της καισαρικής τομής στην ψυχική και σωματική υγεία του βρέφους!
Στον παρόν άρθρο, δεν θα αναλύσω τις παραπάνω επιπτώσεις (επιφυλάσσομαι όμως)! Από τη μια, αφουγκράζομαι τις απόψεις των ειδικών του συγκεκριμένου τομέα, γιατί η γνώση πλέον “συμπορεύεται” με την εμπειρία! Από την άλλη, κατανοώ και συμπάσχω με τις μανούλες που εμπιστεύονται την κρίση του γιατρού τους, κατά την οποία, η καισαρική τομή αποτελεί μονόδρομο!
Θέλω πολύ να “κράξω” (=κατηγορήσω) τους γιατρούς που βλέπουν την έγκυο και μέλλουσα μαμά ως ένα ακόμη μέσο αύξησης των κερδών τους! Θέλω πολύ να αναφερθώ στην πλειονότητα αυτών που κάνουν προγραμματισμένες καισαρικές γιατί έτσι τους βολεύει, θέλω πολύ να μιλήσω για εκείνους που παρουσιάζουν δύσκολες και αδιέξοδες συνθήκες που αποτρέπουν την φυσιολογική εξέλιξη του τοκετού…. Αλλά, δεν θα το κάνω, γιατί θα ήταν άδικο για τους υπόλοιπους (1,2, Χ…..) που όντως, έπραξαν σωστά, γιατί όντως, η καισαρική ήταν μονόδρομος! Θα σας έλεγα το κλισέ που λένε όλοι, πως πρέπει να εμπιστευόμαστε τον γιατρό μας! Όμως, επειδή η εμπιστοσύνη είναι κάτι που “χτίζεται” και δυστυχώς, όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος, θα σας πω να εμπιστεύεστε τον ένστικτό σας και να κλείνετε τ’ αυτιά σας σε… Σειρήνες!
Και επανέρχομαι! Είχα την εντύπωση, λοιπόν, πριν γεννήσω ότι ο φυσιολογικός τοκετός ήταν πιο επώδυνος από την καισαρική τομή! Τελικά, δεν έμαθα ποτέ αν ήταν σωστή ή λανθασμένη η εντύπωσή μου, γιατί και τα 3 μου παιδιά τα γέννησα με καισαρική! Επομένως, μπορώ να σας πω με βεβαιότητα ότι η Καισαρική, είναι ένα είδος χειρουργείου, με όλα τα συνακόλουθά του!
Έχω μιλήσει με μανούλες που γέννησαν φυσιολογικά και πόνεσαν, μανούλες που δεν πόνεσαν καθόλου, μανούλες που δυσκολεύτηκαν γιατί δεν είχαν διαστολή, άλλες που γέννησαν χωρίς να το καταλάβουν… μανούλες που γέννησαν με καισαρική και δεν καταλάβαιναν μετά πόνο κι άλλες (ελάχιστες, μεταξύ αυτών κι εγώ) που ένιωθαν έντονο πόνο.
Το θετικό στοιχείο και στις δυο περιπτώσεις είναι ότι ο πόνος διαρκεί μόνο λίγες ώρες και είναι υποφερτός! Εξάλλου, όταν πάρετε στην αγκαλιά σας αυτό το μικρό πλασματάκι, που προέρχεται από εσάς, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, το συναίσθημα που θα κυριαρχεί είναι εκείνο της πληρότητας, της ευτυχίας και της γαλήνης!
Είτε με φυσιολογικό τοκετό, είτε με καισαρική τομή, η έννοια της μάνας είναι μια και η σχέση της με το παιδί καθορίζεται από τις πράξεις της καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής τους και όχι από την πράξη του τοκετού…
Συνοψίζοντας:
- να προτιμάται ο φυσιολογικός τοκετός (η φύση ξέρει καλύτερα…)
- ν’ αποφεύγεται η καισαρική τομή (εκτός αν είναι η μόνη εναλλακτική)
- να συνετιστούν οι γιατροί (να βλέπουν επάγγελμά τους σαν λειτούργημα, όπως θα’ πρεπε)
- οι μανούλες να αποβάλλουν τα ενοχικά τους σύνδρομα και
- να φορτίσουν τις μπαταρίες τους γιατί ο δρόμος της Μητρότητας μόλις άνοιξε…
