Ποιες είναι οι “υποχρεώσεις” των νονών και μέχρι πότε – 10+1 Ιδέες και προτάσεις για χειροποίητες, ποιοτικές λαμπάδες
Συχνά διαβάζουμε για τις υποχρεώσεις που έχουν οι νονοί απέναντι στα βαφτιστήρια τους και μέχρι ποια ηλικία! Άλλοι λένε ότι πρέπει να σταματούν στα 12, άλλοι στα 18! Διαφωνώ και με τα 2 όρια ηλικιών! Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, διαφωνώ ως προς και τα δυο αρχικά σκέλη! Πρώτον, γιατί οι κοινωνικές υποχρεώσεις και τα Πρωτόκολλα δεν είναι το φόρτε μου και δεύτερον, γιατί απεχθάνομαι τους περιορισμούς και τα “πρέπει”! Εξάλλου, ποιος είναι σε θέση να πει και να κρίνει αν και μέχρι πότε πρέπει ή δεν πρέπει να αγοράσει ο νονός/α λαμπάδα, αυτοκίνητο, μπρελόκ, τσίχλα ή ό,τι άλλο θέλει! Αν δεν καταλάβατε ακόμη πού το πάω, συνεχίστε να διαβάζετε…
Οι “πνευματικοί γονείς” ενός παιδιού δεν είναι υποχρεωμένοι για τίποτα και είναι μέγα φάουλ να εκλαμβάνεται ο ρόλος τους ως καθαρά διεκπεραιωτικός. Δεν πρόκειται για μια τυπική διαδικασία με ημερομηνία λήξης! Είναι τιμητικός ο τίτλος του νονού!!! Δεν είναι το όνομα που δίνει ή η αξία των δώρων που παίρνει, αλλά το στοίχημα που έχει βάλει με τον εαυτό του και η άτυπη, ακούσια συμφωνία που έχει κάνει με το βαφτιστήρι του να φανεί Άξιος της Εμπιστοσύνης και της Αγάπης που του έχει δείξει αυτό το μικρό πλασματάκι από την πρώτη στιγμή που μπήκε στην κολυμπήθρα! Άξιος να “χτίσει” και να διατηρήσει τον ρόλο του πνευματικού μέντορα που του ανατέθηκε!
Το να είναι κανείς νονός/ά δεν θα έπρεπε να συγχέεται με κάποιο κοσμικό γεγονός, αλλά να αποτελεί συναισθηματική και ηθική δέσμευση! Όχι κοινωνική υποχρέωση, αλλά ηθική! Ούτε καν υποχρέωση, αλλά ευθύνη! Ευθύνη, απέναντι στους γονείς, το παιδί και τον εαυτό του! Πρέπει να θέλει να είναι παρόν και να δημιουργεί στο βαφτιστήρι του γλυκιές παιδικές αναμνήσεις… εικόνες… χρώματα κι αρώματα: χριστουγεννιάτικα, πασχαλινά!
Στο ερώτημα, λοιπόν, πότε σταματούν οι “υποχρεώσεις” του νονού ή της νονάς, στα 12 ή στα 18; Η δική μου απάντηση είναι “Ποτέ”! Φυσικά, δεν θα ήταν ό,τι πιο ωραίο ως εικόνα να βλέπαμε μια 65άρα νονά να παίρνει ακόμη λαμπάδα στη 40άρα βαφτιστήρα της, αλλά για σκεφτείτε, πόσο τρυφερό θα ήταν να έχουν μια όμορφη και ουσιαστική σχέση εφ’ όρου ζωής!!! Θα αποτελούσε πρότυπο η μια για την άλλη και οι δυο τους πρότυπο για όλους!
Εξυπακούεται βέβαια, πως μετά τα 18, το παιδί δεν χρειάζεται παιχνιδολαμπάδα, αλλά ένα απλό κερί ή έστω μια ευχή!! Να είναι ο νονός εκεί, με όποιον τρόπο θέλει και μπορεί! Με λίγα λόγια, να μην τραβήξει ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ!
Ας είναι κοινή επιθυμία όλων των νονών να καταφέρουν να διατηρήσουν εσαεί τόσο ζωντανή και φωτεινή την εικόνα τους στα μάτια των βαφτιστηριών τους, όσο το ΦΩΣ της λαμπάδας που τους προσφέρουν την Ανάσταση! Κι ευχή των παιδιών… η εικόνα αυτή να μην ξεθωριάσει ποτέ!
Και αφού αναφερθήκαμε στην πιο αξιαγάπητη παιδική πασχαλινή λέξη: “Λαμπάδα”, πρέπει να παραδεχτούμε πως:
Το να ψάχνουν οι νονοί λαμπάδα για το βαφτιστήρι τους δεν είναι εύκολο ούτε απλό!
Θέλει χρόνο και ψάξιμο καλό!
Δεν είναι τα χρήματα, αλλά η ουσία! Είναι μια υπέροχη διαδικασία!
Σχέδια, χρώματα, παιχνίδια σωρό…
Αλλά τι θα του χάριζε το μεγαλύτερο χαμόγελο;
Μην το σκέφτεστε πολύ! Ιδέες υπάρχουν αρκετές…
Όλες όμως, οι λαμπάδες είναι υπέροχες,
αρκεί να προέρχονται από νονούς και από νονές!!!
Έπειτα από μια μικρή έρευνα αγοράς για το δικό μου βαφτιστήρι, σας δείχνω τις αγαπημένες μου χειροποίητες, ποιοτικές και ταυτόχρονα οικονομικές λαμπάδες, με μεταλλικά, ξύλινα, τσόχινα, πλεκτά ή υφασμάτινα διακοσμητικά!
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
