Evi's Stories

Ανα-γέννηση μέσα από τις στάχτες και τα αποκαΐδια!!

Καμμένη γη, απ’ όπου αναβλύζουν συναισθήματα θλίψης, οργής, αγανάκτησης, απαισιοδοξίας και ματαιότητας! Το μυαλό παγώνει… Μουδιάζει… Η σκέψη αδρανοποιείται… Να πει κανείς τι; Να γράψει τι; Να κάνει κριτική; Να κάνει μικροπολιτική; Να επιρρίψει ευθύνες, πού; Να διαστρεβλώσει ή να προβάλλει την αλήθεια; Εξάλλου, ξέρει κανείς πού αρχίζει η αλήθεια και πού τελειώνει το ψέμα; Να δραματοποιήσει μια κατάσταση που είναι ούτως ή άλλως ανείπωτα τραγική; Ή να κοιτάξει τη δουλίτσα του, αφού το παίξει λίγο μεγαλόψυχος στα social και μετά να κάνει ανενόχλητος κι ανακουφισμένος το μπανάκι του, μέχρι να “ματώσει” κι ο δικός του γαλάζιος ουρανός με το ροζ συννεφάκι του; Καλώς ή κακώς όμως, έτσι λειτουργεί η ανθρώπινη φύση… Η ζωή συνεχίζεται ακόμη και μετά από μεγάλες φυσικές ή μη καταστροφές! Για πόσο όμως;

Ο άνθρωπος έχει την έμφυτη τάση να μην κοιτάζει ποτέ τα δικά του λάθη (ατοπήματα ή σφάλματα) και να γίνεται -δράττοντας κάθε ευκαιρίας- μέγας Κριτής των πάντων, βολεμένος στην ασφαλή θέση θεατή! Για πόσο όμως, θα είναι σε θέση ν’ αφήνει έξω από τον ασκό του Αιόλου τον δικό του αυτο-θεοποιημένο μικροαστό εαυτό;

Νομίζω ότι οι “χρυσές” εποχές (ο νοών νοείτω) όπου ρήσεις – σημαίες, τύπου: “Κοίτα να περνάς εσύ καλά”, “Δεν βαριέσαι”… και “Δεν θα φτιάξεις εσύ τον κόσμο”, οι οποίες ανέμιζαν έξω από κάθε “νοικοκυρεμένο” μπαλκόνι, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί! Αν όχι, ίσως έφτασε ο καιρός να μπουν κι αυτές στον πράσινο κάδο απορριμμάτων, μαζί με την εποχή του “Μιστόκλα¨ και τις αρχέγονες μισογυνίστικες αντιλήψεις και συνειδήσεις “είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω”, που εγκαθίδρυσε η -από τ’ αλώνια στα σαλόνια- Ά-τιμη κοινωνία! Αυτή που έμαθε στον άνθρωπο να μην τιμά και να μην σέβεται τον συν-Άνθρωπο! Η άλλοτε πατριαρχική και άλλοτε μητριαρχική οικογένεια που γεννά και ανα-θρέφει ένα σαθρό σύστημα Αρχών και Αξιών… Που διαιωνίζεται, απλώνει τα πλοκάμια της και αναρριχάται σε κάθε κοινωνική, οικονομική και πολιτική βαθμίδα! Αυτή η a-moral κοινωνία του χθες και του σήμερα, που ευχόμαστε όλοι να σταματήσει επιτέλους να ανακυκλώνεται!

Δυστυχώς, όμως, οι εποχές θεριεύουν! Ακούμε πλέον καθημερινά τη λέξη “γυναικοκτονία”, όρος που μας θυμίζει το Αίτιο του εγκλήματος! Το ίδιο όμως, δεν συμβαίνει και με την “ανθρωποφαγία”; Δεν ξέρει κανείς από πού να προφυλαχτεί… Από εξωγενείς δυνάμεις ή από ανθρωπογενείς; Θανατηφόροι ιοί ξεφυτρώνουν από το πουθενά και μεταλλάσσονται συνεχώς και ραγδαία… Υποχρεωτικοί εμβολιασμοί αγνώστων -άμεσων ή έμμεσων- παρενεργειών και αμφιβόλου αποτελεσματικότητας… Ημίμετρα μέτρα – troll που καλωσορίζονται μετά βαΐων και κλάδων και μας γλεντάνε μετά… μουσικής (ή καθόλου μουσικής), διχάζουν και “στρατολογούν” τους πολίτες, θέτοντας παράλληλα υπό αμφισβήτηση όχι μόνο τον κρατικό μηχανισμό, αλλά και την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα! Ανύπωτες βιβλικές καταστροφές (στο όνομα της κλιματικής κρίσης), καρκινογενέσεις, έμφυλες, σεξιστικές και άλλες μορφές βίας, τρίζουν συθέμελα τις βάσεις της σύγχρονης και κατά τ’ άλλα εκπολιτισμένης κοινωνίας, μαζί με τις ξεριζωμένες ρίζες της!!

Αυτής της κοινωνίας που ο πρωτοεμφανιζόμενος τότε πολιτισμός της υποσχέθηκε να της καλλιεργήσει το πνεύμα και την ψυχή… που την τράβηξε από την σπηλιά για να την βγάλει στο Φως των Τεχνών και των Γραμμάτων!! Αλλά στην πορεία κάπου -εκούσια ή ακούσια- την έκανε να χάσει τον δρόμο της! Κι έτσι, η γενεσιουργός χώρα του πολιτισμού, του ευ-νου και της Ελευθερίας, σήμερα “τσεκουριάζεται” από τα διαδοχικά χέρια ενός αλλόφρωνος συστήματος, όπου θέση καλούνται να έχουν μόνο τα ζωώδη ένστικτα επιβίωσης και πολλές φορές ούτε καν αυτά! Γιατί σε κρίσιμες καταστάσεις, όλος ο πολιτισμός “φυλάσσεται” μόνο σ’ ένα -κατά τ’ άλλα- άρτιο και υπερ-σύγχρονο τεχνολογικό μηχανισμό ειδοποίησης (τύπου sms), με την πολύτιμη βοήθεια του οποίου η απειλούμενη κοινωνία καλείται να σώσει το τομάρι της και να εγκαταλείψει τον τόπο της! Να επιστρέψει δηλαδή στην παλαιολιθική εποχή, απ’ όπου ήρθε και να μην παλέψει καν με το θηρίο για να επιβιώσει! Επομένως, καθόλου άδικα, ο “πολιτισμός” πλέον έχει καταστεί ένα παραφρασμένο συνώνυμο του “καπιταλισμού” και τίποτα παραπάνω! Αλλά δυστυχώς, όπως είχε πει ο κριτικός λογοτεχνίας Fredric Jameson, είναι πιο εύκολο να φανταστεί κανείς το τέλος του κόσμου, παρά το τέλος του καπιταλισμού!

Όχι, δεν πρόκειται για κλιματική κρίση! Ούτε για υγειονομική, οικονομική ή πολιτική, αλλά για ΗΘΙΚΗ! Για κρίση Ηθών και Αξιών! Πρόληψη; Σε τι;;; Αυτό που χρειάζεται είναι “DELETE” και “RESTART”! Χρειάζεται ΑΝΑ-ΓΕΝΝΗΣΗ! Να έρθουμε πάλι κοντά στη φύση, τη φυσική μας υπόσταση, την Ανθρωπιά που χάσαμε κυνηγώντας την Ύλη, υποταγμένοι στην χρόνια προτροπή “Ένας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη”! Ναι, αλλά αν μαζευτούν πολλοί, ίσως πάψει επιτέλους, να μας στοιχίζει “ο Κούκος… Αηδόνι”!

Η αλήθεια είναι ότι έχουν μαζευτεί πολλοί κούκοι – αγγελιοφόροι κακών μαντάτων που ξεφωνίζουν, πατούν πάνω στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια , προσβάλλουν την αισθητική μας και παρασύρουν στο ανελέητο “γαϊτανάκι” τους ακόμη και τους ελάχιστους, με υψηλό αίσθημα αυταπάρνησης ή ρομαντισμού! Ωστόσο, δεν είναι ανάγκη να επιδιδόμαστε σε σωματική ή λεκτική βία, γιατί έτσι δείχνουμε και γινόμαστε η χειρότερη εκδοχή του εαυτού μας… Γινόμαστε αυτό που φοβόμαστε και αυτό που μισούμε!

Ακούμε για συλλήψεις δραστών για εμπρησμούς, χωρίς να γίνονται ποτέ γνωστά τα αίτια και οι πραγματικοί δράστες! Φταίχτες – εξιλαστήρια θύματα που ξεφυτρώνουν κατά καιρούς σε “περίοπτες” θέσεις μανιτάρια! Βαρύγδουπες δηλώσεις και βαρυσήμαντες εξαγγελίες για:

  1. Αναδασώσεις express χωρίς την απαραίτητη τεχνογνωσία ή την ελάχιστη περιβαλλοντική ευσυνειδησία.
  2. Αντιπυρική προστασία υπό παντελή έλλειψη συντονισμένης οργάνωσης, σύγχρονων υποδομών και ουσιαστικής εκπαίδευσης προσωπικού.
  3. Αντιπλημμυρικά έργα που “τσιμεντοποιούν” ρέματα κομβικής περιβαλλοντικής σημασίας, αποψιλώσεις, εκσκαφές και “μπαζώματα” προστατευόμενων εκτάσεων χωρίς την απαιτούμενη έγκριση περιβαλλοντικών όρων (κοινώς, αντιπλημμυρικά έργα που… μπάζουν νερά!!!!).

Έτσι, οι “πράσινες” πόλεις μένουν κρυμμένες πάλι πίσω από τα πράσινα… άλογα!

Και πάμε τώρα στην ατομική ευθύνη ή συνυπευθυνότητα! Κλιματική αλλαγή, κλιματική κρίση ή συντέλεια του κόσμου, πες το όπως θες! Αυτό που δεν πρέπει όμως, να ξαναπεί κανείς είναι ότι η φύση εκδικείται! Κάθε άλλο: Η φύση μας χτυπάει συνεχώς καμπανάκια και μας προειδοποιεί με όλο και πιο εκκωφαντικούς ρυθμούς για ακραία φυσικά φαινόμενα 100% ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΗ, που απειλούν την ανθρώπινη ύπαρξη! Δηλαδή, ο ίδιος άνθρωπος απειλεί την ίδια του τη ΦΥΣΗ! Ο άνθρωπος απειλεί με αφανισμό ολόκληρη την ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ! Το ερώτημα είναι: Υπάρχει πισωγύρισμα; Υπάρχει ελπίδα; Η γνώμη μου είναι πως ΝΑΙ, γιατί τα πάντα ρει!!! Τα πάντα, δηλαδή, αλλάζουν! Και αφού ο άνθρωπος είναι σε θέση να καταστρέφει, είναι σε θέση να ξαναδημιουργεί και ν’ αναστρέφει!! Πάμε τώρα στο ερώτημα: ΠΩΣ;;;

Επιστρατεύοντας το νόμο “προσφοράς και ζήτησης”! Ναι, η μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κρίνεται επιτακτική! Ναι, τα φωτοβολταϊκά, τα αιολικά πάρκα και οι ανεμογεννήτριες θα συμβάλλουν προς αυτή την κατεύθυνση της λεγόμενης πράσινης ενέργειας (μειώνοντας σταδιακά ή αντικαθιστώντας τη χρήση ορυκτών καυσίμων), αρκεί να μην τοποθετούνται σε δασικές ή αναδασωτέες εκτάσεις, που θ’ ανακόπτουν για ακόμη μια φορά το έργο της φύσης και επί της ουσίας, θα συμβάλλουν περαιτέρω στην κλιματική κρίση!

Θα σταθώ λίγο στα ορυκτά καύσιμα και το εκπεμπόμενο από αυτά διοξείδιο του άνθρακα! Τα ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο, αέριο, κάρβουνο) καλύπτουν το 86% των σημερινών ενεργειακών αναγκών παγκοσμίως! Η καύση τους για βιομηχανική ή ενεργειακή χρήση παράγει κάθε χρόνο 21,3 εκατομμύρια τόνους C2O! Από αυτή την ποσότητα, η μισή απορροφάται από τη βιόσφαιρα της γης και η υπόλοιπη παραμένει στον ατμοσφαιρικό αέρα! Το C2O ευθύνεται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και κατ’ επέκταση την κλιματική αλλαγή! Μαντέψτε λοιπόν, ποιος ευθύνεται για όλα αυτά; Ο άνθρωπος! Πώς; Με το να καταναλώνει συνεχώς! Πώς θ’ ανακοπεί το κλίμα; Με τη μείωση της ζήτησης! Άρα, καταλαβαίνεις τώρα, πως η χρήση πλαστικών (υλικό που ζει έως και 600 χρόνια στη φύση χωρίς να διασπαστεί) πρέπει να εξαλειφθεί; Τα’ λεγε πριν μερικά χρόνια ο πάνσοφος πελαργούλης, αλλά σφυρίζαμε αδιάφορα και γυρνούσαμε αλλού το βλέμμα κάθε φορά που βλέπαμε πεταμένα σκουπίδια σε θάλασσες και ακτές, επιρρίπτοντας πάντα “δριμύ κατηγορώ” στους ασυνείδητους συμπολίτες μας!!

Μήπως, πείστηκες τελικά, πως έφτασε η ώρα ν’ αλλάξουμε ριζικά τον τρόπο που ζούμε και καταναλώνουμε; (Τα΄ πε πρόσφατα κι η αγαπημένη μου Κέιτ Μπλάνσετ)! Μήπως, ν’ αρχίσουμε κι εμείς να συμμεριζόμαστε τις ακτιβιστικές (για πολλούς παρανοϊκές) ανησυχίες του Χοακίν Φοίνιξ περί βιγκανισμού και των επιπτώσεων της βιομηχανικής κτηνοτροφίας στον πλανήτη και ν’ ακολουθήσουμε την προτροπή του: “Αλλάξτε τον κόσμο από την κουζίνα σας”; Μήπως να πάρουμε κι εμείς μια… στάλα από την “μυρωδιά” των “άπλυτων” του Hollywood που δεν χρησιμοποιούν νερό και σαπούνι αλόγιστα;

Μήπως, ν’ αφήσουμε τις πόλεις ν’ ανασάνουν; Μήπως, ν’ αρχίσουμε να δραστηριοποιούμαστε αλλού; Μήπως να ξαναφτιάξουμε ένα πιο ανθρώπινο οικογενειακό μοντέλο, που θα σέβεται τη Φύση, τα Ζώα, τους Ανθρώπους και θα δίνει λιγότερη σημασία στην Ύλη και περισσότερη στην καλλιέργεια του Σώματος, της Ψυχής και του Πνεύματος; Μήπως, έτσι, οι επόμενες γενιές σταματήσουν να βρίζουν τους αυριανούς τεχνοκράτες και πολιτικούς που μέσα σε αυτούς ίσως είναι και τα παιδιά μας; Αλλά, πάλι, εμείς θα φτιάξουμε τον κόσμο;;

Θα κλείσω με μια πρόσφατη φράση του παλιού μου καθηγητή φιλοσοφίας κ κοινωνιολογίας, ο οποίος συγκαταλέγεται στους σύγχρονους διανοούμενους, Γιώργου Βέλτσου:Το καταλάβαμε νομίζω ότι η ζωή στη Γη είναι φτηνή και πως τα όνειρα είναι τσάμπα, ενώ για τις ψευδαισθήσεις πληρώνεις ακριβά όταν είναι χαμένες”!!! (άρθρο Γ. Βέλτσου στο in.gr, με τίτλο: Φρούτα και κουκουνάρια)

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *