«Όταν παντρεύεσαι κάποιον παντρεύεσαι και την οικογένειά του», όμως, «στους δυο τρίτος δεν χωρεί». Τι από τα δυο ισχύει τελικά;
Ας μη γελιόμαστε…
Και τα 2!
Είναι αλήθεια, πως οι γονείς θέλουν πάντα το καλύτερο για τα παιδιά τους! Όμως, κανένας ίσως σύντροφος δεν ήταν, δεν είναι και δεν θα γίνει ποτέ αυτό το πολυπόθητο – επιθυμητό «καλύτερο» γι’ αυτά!!! Και πώς μεταφράζεται αυτό το καλύτερο; Για τους γονείς των κοριτσιών, ως ένας μεγαλο – γιατρός, δικηγόρος, επιχειρηματίας, ή οποιοσδήποτε τελοσπάντων, που δεν θα πολυ – μιλάει και θα έχει την κόρη τους σαν βασίλισσα! (Σε ελεύθερη λαϊκή μετάφραση κάποιον “να σκάει” και να “τα σκάει”)!!! Όσο για τους γονείς των αγοριών, τι άλλο να θέλουν για τον κανακάρη τους, πέρα από μια φιλήσυχη, αγαθή κοπελίτσα, να… κάτι σαν την Λώρα στο μικρό σπίτι στο Λιβάδι!!!
Όμως, οι γονείς ό,τι και να σκέφτονται, προς Θεού, δεν ανακατεύονται! Θέλουν μόνο το παιδί τους να είναι ευτυχισμένο και να περνάει καλά! Μόνο που δυστυχώς, κρίνουν εξ’ ιδίων τ’ αλλότρια και μεταφράζουν τη λέξη “ευτυχία” κατά το δοκούν…
Ωστόσο, δεν είναι μόνο οι γονείς και τα πεθερικά ικανά να προκαλέσουν –ηθελημένα ή μη-προστριβές ή και ρήξη στη σχέση του ζευγαριού, αλλά και ορισμένοι «καλοί» φίλοι… Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει μεταξύ αστείου και σοβαρού τις περίφημες φράσεις: «Τρως τσόκαρο, παντόφλα» ή «ποιος είναι ο άντρας στη σχέση αυτή;» αναφερόμενοι στο άρρεν φύλο! Και «καλά, δεν βλέπεις πως σε καταπιέζει; Πρέπει να πατήσεις πόδι», για το θήλυ!
Φαλλοκρατικές και φεμινιστικές αντιλήψεις -απ’ όπου κι αν προέρχονται- είναι οι χειρότεροι σύμβουλοι ενός γάμου! Τον διαλύουν… Γιατί αυτό που ενισχύεται αμφότερα είναι το «Εγώ», ενώ ένας επιτυχημένος γάμος, πρέπει να βασίζεται στο «Εμείς»!
Γι’ αυτό, προτού προβείτε σε οποιονδήποτε τσακωμό εξαιτίας τρίτων, τέταρτων ή πέμπτων προσώπων:
-Κλείστε τ’ αυτιά σας σε Σειρήνες και απομακρυνθείτε εγκαίρως, ώστε να μην παρουσιαστούν πιθανά έκτακτα καιρικά φαινόμενα κατά τόπους (κεραυνοί, τσουνάμι, σεισμοί, ηφαιστειογενείς εκρήξεις, κτλ.).
-Αποφύγετε να μιλάτε με άσχημα λόγια για τον σύντροφό σας σε τρίτους, κάθε φορά που τσακώνεστε για οποιονδήποτε λόγο!
-Αφουγκραστείτε τα δικά σας συναισθήματα. Σκεφτείτε πρώτα και πάνω απ’ όλα τι σημαίνει ο σύντροφός σας για εσάς! Αν σας κάνει ευτυχισμένους, αν περνάτε καλά, αν ενδιαφέρεται για εσάς, αν σας σέβεται, αν σας εκτιμά , αν σας ΑΓΑΠΑ και φυσικά, αν νιώθετε κι εσείς όλα αυτά για εκείνον/η αντίστοιχα!
Οι τσακωμοί είναι μέσα στο πρόγραμμα ενός γάμου, χωρίς απαραίτητα να εκλαμβάνονται ως κακός οιωνός! Αντιθέτως, μπορεί να σημαίνουν και υγεία για το ζευγάρι, καθώς μέσα από κάθε καυγά, αναγνωρίζουμε εκτός από τα λάθη του άλλου και τα δικά μας και προσπαθούμε να αυτοβελτιωθούμε και να βρούμε λύσεις ακόμη και σε δύσκολα προβλήματα!
Το σημαντικό είναι κάθε φορά που τσακώνεστε:
- Να μιλάτε στον ίδιο τόνο και να εξακολουθείτε να σέβεστε ο ένας τον άλλον.
- Μην επιρρίπτετε ευθύνες μόνο στον άλλον και αποφεύγετε να εξαπολύετε πυρά ή χαρακτηρισμούς που αργότερα μπορεί να μετανιώσετε.
- Επικεντρωθείτε στο να εξηγήσετε πώς νιώθετε εσείς!
- Αν το πράγμα ξεφεύγει και δεν μπορείτε να διαχειριστείτε την ένταση ή τη διάρκεια του καβγά, μεταθέστε τον για αργότερα…
Ο Roy Martin, διάσημος Βρετανός δικηγόρος αναφερόμενος στον γάμο και τη σχέση του ζευγαριού, είχε πει σε συνέντευξή του, πως ο άλλος πρέπει να ΘΕΛΕΙ να υπομείνει πράγματα για το έτερον ήμισυ! Γι’ αυτό, συμβουλεύει τα ζευγάρια να κάνουν στον εαυτό τους τα παρακάτω βασικά ερωτήματα:
– Θα ήθελες να είσαι μαζί του ακόμη κι όταν γεράσει και αλλάξει η όψη του;
– Θα τον στηρίζεις για μήνες ή χρόνια σε περίπτωση σοβαρού προβλήματος υγείας;
– Είναι η αγάπη σου τόσο δυνατή, ώστε να τον θέλεις ερωτικά ακόμη κι όταν δεν θα είναι το ίδιο εμφανίσιμος;
– Θα τον φροντίζεις σαν μωρό, όταν εκείνος δεν θα μπορεί να το κάνει μόνος του;
– Θα μπορούσες να είσαι μαζί του ως το τέλος της ζωής του/σου;
Όλα αυτά δείχνουν αληθινή και ουσιαστική αγάπη, η οποία μένει ανεπηρέαστη από οποιαδήποτε γνώμη!
Και οι αόρατοι… εχθροί
Σ’ έναν κόσμο όμως, άγριο και ανήθικο, οι σχέσεις καθίστανται όλο και πιο δύσκολες και οι άνθρωποι όλο και πιο εύκολοι… Ερωτεύονται εύκολα, βρίσκουν εύκολες λύσεις σε δύσκολα προβλήματα κι άλλο τόσο εύκολα χωρίζουν… Φοβούνται να χάσουν την “ανεξαρτησία” τους, αδυνατώντας να αντιληφθούν πως η ΑΓΑΠΗ είναι βασική πηγή λύτρωσης και απελευθέρωσης από ανασφάλειες, κατάθλιψη και από κάθε αρνητικό συναίσθημα που προκύπτει από τον συνεχή και Α-ΚΟΠΟ αγώνα επιβίωσης και αλληλοσυμβίωσής μας.
Και όσο οι άνθρωποι αρκούνται στο εύκολο, το γρήγορο, το περιστασιακό, τόσο η “κακομαθημένη” κοινωνία μας οργιάζει… Ρίχνουμε βιτριόλι στη διπλανή μας από φθόνο… Σκοτώνουμε εν ψυχρώ τη σύντροφό μας από ζήλια… Κακοποιούμε σεξουαλικά συναδέλφους μας λόγω εξουσίας… Επιβάλλουμε τα θέλω μας με βίαιο τρόπο, ασκώντας είτε σωματική είτε ψυχολογική βία, εκβιάζουμε τον διπλανό μας όταν έχει αντίθετη αντίληψη ή κοσμοθεωρία από τη δική μας και “επινοούμε” νέους νόμους για να τον τιμωρήσουμε…
Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί, δεν μάθαμε στα παιδιά μας την λέξη “σεβασμό”! Γιατί, τα μάθαμε να έχουν τον κόσμο στα πόδια τους και να νιώθουν ότι έχουν τη δύναμη να καθυποτάξουν τους πάντες και τα πάντα!
Η οικογένεια είναι το αρχικό κύτταρο της κοινωνίας… Και όσο αυτό δεν λειτουργεί σωστά, τίποτα, ποτέ και πουθενά δεν θα λειτουργήσει σωστά! Γι’ αυτό, κανονικά δεν θα έπρεπε οι κατηγορούμενοι για εγκληματικές ενέργειες να είναι στην φυλακή, αλλά οι γονείς τους, ως ηθικοί αυτουργοί του εγκλήματος…
Αυτό που μπορούμε να κάνουμε, λοιπόν, ως γονείς, είναι να σταματήσουμε να μυούμε τα παιδιά μας στο “εύκολο” και να τα προτρέπουμε να προσπαθούν γι’ αυτό που “Αξίζει”!!!!