Όταν τα παιδιά αρνούνται να μπουν στη θάλασσα (παιδικά τραγούδια για τη θάλασσα κι ένα “αυτοσχέδιο” παραμύθι)
Τα σχολεία έκλεισαν, το καλοκαίρι ξεκίνησε και επισήμως και τα παιδιά έχουν αρχίσει να ονειρεύονται το κολύμπι και τη θάλασσα και να “ταξιδεύουν” στο βυθό της! Κάποια, βέβαια, έχουν ήδη πραγματοποιήσει τα πρώτα τους μακροβούτια!
Ωστόσο, αρκετά παιδάκια δεν είναι εξοικειωμένα με το νερό και θέλουν τον χρόνο τους για να βουτήξουν. Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, στην ουσία πρόκειται για μια διστακτικότητα του παιδιού να κολυμπήσει μέσα στο απέραντο νερό της θάλασσας, που προφανώς του φαίνεται αρκετά τρομακτικό. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η άρνηση του παιδιού συνδέεται είτε με κάποιο δυσάρεστο συναίσθημα που προηγήθηκε (π.χ. να του μπήκε νερό στη μυτούλα) είτε πρόκειται για μια αντίδραση που οφείλεται στη φάση της ανάπτυξής του, όπως τονίζουν οι ειδικοί.
Δεδομένου, λοιπόν, ότι αυτό που τρομάζει περισσότερο είναι ο βυθός και το μέγεθος της θάλασσας, τα παρακάτω εικονογραφημένα παιδικά τραγούδια ίσως, βοηθήσουν στην γρηγορότερη προσαρμογή τους! Παράλληλα, μπορούμε να τους εξηγήσουμε, πόσο όμορφος είναι ο βυθός της θάλασσας, με όλα αυτά τα “πολύχρωμα” και “χαρούμενα” πλασματάκια που ζουν κάτω από αυτόν και πόσο τυχεροί είμαστε που μπορούμε να κολυμπάμε όπως τα ψαράκια!
“Η ΓΟΡΓΟΝΑ ΠΟΥ ΦΟΒΟΤΑΝ ΤΟ ΝΕΡΟ“
Η κόρη μου (5,5 ετών) επινόησε ένα παραμύθι, με μια γοργόνα που φοβόταν το νερό! Θέλω να το μοιραστώ μαζί σας, γιατί το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και προτρεπτικό για όσα παιδάκια διστάζουν να μπουν στη θάλασσα!
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια γοργόνα που φοβόταν να βουτήξει στη θάλασσα (γιατί ακόμη κι οι γοργόνες μπορεί να φοβούνται να προσαρμοστούν στο φυσικό τους περιβάλλον)!
Εκεί, που καθόταν, λοιπόν, κι έκλαιγε στην αμμουδιά, την πλησίασε ένα παιδάκι, που κι αυτό φοβόταν το νερό! Έτσι, της πρότεινε να μπουν και οι δυο μαζί σιγά – σιγά, πιασμένοι χέρι – χέρι! Η γοργόνα, εμπιστεύτηκε το παιδάκι και βούτηξαν παρέα!
Μόλις κατάλαβαν πόσο ωραία, μαγευτικά και δροσιστικά είναι να κολυμπάει κανείς, η γοργόνα δεν ξαναβγήκε από τη θάλασσα ποτέ και το παιδάκι πήγαινε συνέχεια να τη συναντήσει!
Το μαγικό σημείο όμως, αυτής της ιστορίας, είναι ότι με το που βούτηξε στο νερό η γοργόνα, η ουρά της αμέσως ΦΩΤΙΣΕ!!!
ΤΕΛΟΣ!
Φυσικά, πρέπει να δώσουμε χρόνο στο παιδί να εξοικειωθεί με το υγρό στοιχείο και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να το πιέσουμε ή να του λέμε συνεχώς “Μη φοβάσαι!”! Αυτό λειτουργεί αποτρεπτικά και αποθαρρυντικά για το παιδί! Αντιθέτως, πρέπει να δείξουμε σεβασμό και κατανόηση και αν δεν θέλει, απλά καθόμαστε μαζί του στην παραλία και παίζουμε με την άμμο ή τα βότσαλα! Σίγουρα είναι παροδικό και αν δεν δώσουμε μεγαλύτερη σημασία απ’ ότι πρέπει, θα ξεπεραστεί πολύ σύντομα!