Evi's Stories Συνεντεύξεις

Μαίρη Μαρινοπούλου: Η καλλιτέχνις που μας μαθαίνει πώς να κάνουμε τον “βιγκανισμό” και τον “μινιμαλισμό” τρόπο ζωής

Αυτό που λατρεύω στον κλάδο μου είναι η πολυτέλεια να γνωρίζω ανθρώπους χαρισματικούς, που η αισθητική, το μυαλό και η ευαισθησία συνάδουν απόλυτα με το ταλέντο και το καλλιτεχνικό τους όραμα… που ολόκληρη η κοσμοθεωρία τους ενσωματώνεται επιτυχώς και απολύτως, στην καλλιτεχνική τους φύση και δραστηριότητα.

Η Μαίρη Μαρινοπούλου, ανήκει σε αυτή την κατηγορία ανθρώπων, των οποίων η εναλλακτική ματιά για τη ζωή, δεν παρεκκλίνει στο ελάχιστο από τον αρχικό, φυσικό και απλουστευμένο στόχο της, που δεν είναι άλλος από την εναρμόνισή της με τις πραγματικές χαρές της ζωής…

Επιμελήτρια εκθέσεων και αρθρογράφος, πτυχιούχος θεατρολογίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ακαδημία Τεχνών του Βίλνιους (Λιθουανία) στη φωτογραφία και τις Ψηφιακές Μορφές Τέχνης. Με μια λέξη, καλλιτέχνις! Αρθρογραφεί πάνω σε θέματα μηδενικών απορριμμάτων, βιγκανισμού, μινιμαλισμού και ευρύτερα της οικολογίας.

*Η συνέντευξη είναι γραμμένη σε ουδέτερο προς το φύλο γλώσσα και το σύμβολο “@’’ χρησιμοποιείται για να εκφράσει όλα τα φύλα. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ: https://www.europarl.europa.eu/cmsdata/187093/GNL_Guidelines_EL-original.pdf

(www.marymarinopoulou.com / maria.marinopoulou@hotmail.com)

S: Πώς συνδέεται η καλλιτεχνική σου δραστηριότητα με τον τρόπο ζωής σου; Πιστεύεις πως υπάρχει μια κοινή πηγή δράσης;

Μ.Μ.: Υπάρχουν πολλοί τρόποι που μπορούμε να ζήσουμε τη ζωή μας, όμως, όποιον από αυτούς και να διαλέξουμε θα βρισκόμαστε πάντα σε αλληλεπίδραση με τους άλλους και το περιβάλλον (μας). Με αυτήν την έννοια, θεωρώ πως δεν διαχωρίζεται η δραστηριότητα των ανθρώπων, καλλιτεχνική ή μη, με την καθημερινή πρακτική τους, την κοσμοθεωρία και την αντίληψή τους για τον κόσμο.

Όταν αποφάσισα να σπουδάσω θέατρο, ξεκίνησα με την επιθυμία να προσφέρω κάτι σε όποι@ το έχει ανάγκη, είτε αυτό ήταν κατανόηση, υποστήριξη ή το αίσθημα ότι δεν είναι μόν@. Μέσα στα χρόνια, τα εργαλεία που χρησιμοποιώ αλλάζουν και έτσι ασχολήθηκα με την τέχνη του βίντεο, τις καλλιτεχνικές εκθέσεις, τον εθελοντισμό και την αρθρογραφία, αλλά, όλες οι δράσεις, έχουν πάντα ως επίκεντρο ανθρωπιστικές ιδέες: σεβασμός στον εαυτό, στ@ άλλ@, στο περιβάλλον και στα ζώα.

S: Τον τελευταίο χρόνο, ασχολείσαι ενεργά και με την αρθρογραφία. Η οικολογία αποτελεί βασικό άξονα της συγγραφής σου. Θεωρείς ότι -ως λαός- έχουμε αποκτήσει αυτό που λέμε «Οικολογική συνείδηση»; Μέχρι που φτάνει και πόσο απέχουμε ακόμη από την κορυφή; 

Μ.Μ.: Πιστεύω πως η προσπάθειά μας δεν (θα έπρεπε να) είναι στο να αποκτήσουμε οικολογική συνείδηση αλλά είναι στο να αποκτήσουμε συνείδηση. Όταν αυτό συμβεί, τότε, σημαίνει πως έχουμε αποκτήσει και οικολογική συνείδηση. Αυτό συμβαίνει γιατί ο άνθρωπος δεν διαχωρίζεται από τις πρακτικές του και γιατί ο τρόπος σκέψης του αντανακλάται στις δράσεις του, επομένως, ένας άνθρωπος που αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως κομμάτι μιας αλυσίδας σχέσεων και σχημάτων συνεργασίας, συνειδητοποιεί το πως επηρεάζει και το πως επηρεάζεται από τους υπόλοιπους κρίκους αυτής της αλυσίδας.

Σίγουρα, βέβαια, με την πάροδο των χρόνων και την εξέλιξη της ανθρώπινης σκέψης, έχουμε φτάσει στο σημείο να μιλάμε για θέματα που παλιά δεν υπήρχαν, όπως τα δικαιώματα των ζώων ή για ζητήματα βιοηθικής ή ακόμα και για τα νομικά δικαιώματα της τεχνητής νοημοσύνης (ρομπότ). Όμως, όσο ταχύτατα διευρύνονται τα πεδία δράσης των ανθρώπων, τόσο ταχύτατα ανακύπτουν και προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουμε και αποφάσεις που καλούμαστε να πάρουμε πάνω σε ζητήματα  για τα οποία δεν μπορούμε να έχουμε μια σαφή απάντηση τύπου σωστό-λάθος. Γι΄αυτό το λόγο, δεν υπάρχει κάποια «κορυφή», δεν υπάρχει ποσοστιαία μέτρηση της οικολογίας, όπως για παράδειγμα υπάρχει στους στόχους της ΕΕ για μηδενικές εκπομπές αερίων μέχρι το 2050. Πίστευω πάντως, πως υπάρχουν, σήμερα, προσπάθειες σε ατομικό, τοπικό, εθνικό, διεθνές και παγκόσμιο επίπεδο που μερικές δεκαετίες πριν θα ήταν ασύλληπτες, επομένως, ίσως να είμαστε πιο κοντά στο να αποκτήσουμε συνείδηση των πράξεων μας.

S: Με ποιους τρόπους μπορούν τα παιδιά να εκπαιδευτούν ώστε ν’ αποκτήσουν γνώσεις περί περιβαλλοντικής ηθικής;

M.M.: Νιώθω χαρά όταν βλέπω ότι οι περιβαλλοντικές ενέργειες και δράσεις στοχευμένες ή προσαρμοσμένες για τα παιδιά και το σχολικό περιβάλλον είναι όλο και πιο δημοφιλείς. Παρόλα αυτά, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τα παιδιά διδάσκονται πρώτα από όλα από εμάς και πως με τις πράξεις μας είμαστε το πρότυπό τους σε ενα μικρο- ή μακροσκοπικό επίπεδο. Δεν υπάρχει, επομένως, για μένα, καλύτερος τρόπος εκπαίδευσης των παιδιών, σε οποιοδήποτε θέμα, από την παρατήρηση και τη συμμετοχή σε καθημερινές πρακτικές και περιβαλλοντικές δράσεις. Φυσικά, αυτό δεν αναιρεί την ανάγκη ύπαρξης τέτοιων ενεργειών και στο σχολικό περιβάλλον ή στο δήμο και την κοινότητα, ή ακόμα και διαδικτυακά. Θεωρώ πως ενέργειες που προωθούν την συνεργασία στα παιδιά και βασίζονται στην ολιστική προσέγγιση του ανθρώπου και του περιβάλλοντος και λαμβάνουν χώρα μέσα αλλά κυρίαρχα έξω από το σχολικό περιβάλλον, βοηθούν τα παιδιά να αποκτήσουν γνώσεις, να διερωτηθούν για τις δικές τους πράξεις, και συνεισφέρουν στη δημιουργία μιας περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

S: Τα τελευταία χρόνια ακούμε όλο και πιο συχνά τον όρο “Vegan” διατροφή. Ποια είναι η γενικότερη φιλοσοφία και οι πραγματικές προεκτάσεις της πίσω από την «εκβιομηχανοποιημένη» μόδα της; Πώς μπορούμε να την εφαρμόσουμε στην καθημερινότητά μας;

Μ.Μ.: Η vegan διατροφή είναι η πιο ευρέως διαδεδομένη έκφραση του βιγκανισμού. Ο βιγκανισμός είναι η απόρριψη χρήσης των ζώων και των ζωικών προϊόντων στη διατροφή, στο ρουχισμό και οπουδήποτε αλλού, όπως φαρμακοβιομηχανίες, κλινικές δοκιμές που γίνονται σε ζώα κλπ. Επομένως, οι προεκτάσεις της βίγκαν διατροφής είναι τεράστιες και αφορούν, σήμερα, εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο. Παρόλο που κάποιες φυλές ή ομάδες ανθρώπων με συγκεκριμένη φιλοσοφία ακολουθούσαν χορτοφαγική διατροφή και πολλές δεκαετίες πριν, πλέον, κάνουμε λόγο για μια τάση ή μόδα και, όπως γίνεται με οποιαδήποτε τάση, αυτή εκβιομηχανοποιείται. Η αναζήτηση, λοιπόν, φυτικών υποκατάστατων από αυτήν την, πλέον, μεγάλη ομάδα, οδήγησε σε μια νέα μόδα και οι εταιρίες, θέλοντας να προσελκύσουν το κοινό που είχαν χάσει και, με αφορμή πάντα την οικολογική τους συνείδηση, παράγουν σήμερα, περισσότερο από ποτέ, προϊόντα που απευθύνονται σε αυτήν την ομάδα.

Παρόλα αυτά, όποι@ τρέφεται με vegan διατροφή, μπορεί να επιλέξει τι θα καταναλώσει από μια ευρεία γκάμα προϊόντων και επιλογών που βρίσκονται στις υπαίθριες αγορές, στα σούπερ μάρκετ και στα καταστήματα ειδικής διατροφής, χωρίς να προϋποτίθεται η αγορά αντίστοιχων προϊόντων. Συχνά, ο κόσμος πιστεύει πως δεν μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά στο κόστος μιας τέτοιας διατροφής, όμως, αν προτιμούμε τοπικά και εποχικά προϊόντα και αν έχουμε τη διάθεση και το χρόνο να φτιάξουμε τα δικά μας προϊόντα, όπως γάλα από καρπούς, παγωτά, ψωμί, πίτες κλπ., θα δούμε πως δεν υπάρχει κάποια οικονομική επιβάρυνση. Τα χορτοφαγικά προϊόντα, επαρκούν ώστε να ικανοποιήσουν τις διατροφικές μας ανάγκες, και όποι@ θέλει να ενημερωθεί περισσότερο μπορεί να απευθυνθεί και σε ειδικό διατροφολόγο.

S: Πρόσφατα, διάβασα ένα άρθρο σου, που δημοσιεύτηκε στην σελίδα Όμορφη Ζωή (σύνδεσμος: https://www.omorfizoi.gr/allazoyme-synitheies-apo-ti-grigori-moda-fast-fashion-sti-viosimotita) με τίτλο: «Από τη γρήγορη μόδα (fast fashion) στη βιώσιμη μόδα». Τι ακριβώς  είναι η βιώσιμη ή αλλιώς ηθική μόδα και γιατί να την επιλέγουμε έναντι  της γρήγορης;

Μ.Μ.: Η γρήγορη μόδα αφορά τις προωθητικές ενέργειες των εταιρειών που επιλέγουν να κυκλοφορούν και να παράγουν συνεχώς νέες κολεξιόν ρούχων, δημιουργώντας πολλές διαφορετικές σεζόν μέσα στις ήδη υπάρχουσες σεζόν, ώστε να αυξήσουν την αγορά και την κατανάλωση των προϊόντων τους. Παρατηρούμε όμως, πλέον, μετά από μερικές δεκαετίες εφαρμογής αυτών των πρακτικών, πως έχουν ανατριχιαστικά αποτελέσματα για το περιβάλλον, τους ανθρώπους που εργάζονται στην αντίστοιχη βιομηχανία αλλά και στην ψυχολογία των καταναλωτών, οι οποίοι νιώθουν συνεχώς πίεση να «παραμένουν στη μόδα».

Αντίθετα, η βιώσιμη μόδα αντιλαμβάνεται την ανάγκη του ανθρώπου να εκφράζεται μέσω της επιλογής του ρουχισμού του και προτείνει εναλλακτικούς τρόπους απόκτησης ενδυμάτων, όπως είναι η αγορά ρούχων από δεύτερο χέρι, η μεταποίηση και η ανταλλαγή ρούχων ή ακόμα και η ενοικίασή τους σε ειδικές περιστάσεις. Με αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος μπορεί να συνεχίσει να εκφράζεται μέσα από τα ρούχα του, χωρίς να επιβαρύνει το περιβάλλον και χωρίς να ασφυκτιά με το κόστος αυτών των επιλογών του.

S: Στην καλλιτεχνική σου δραστηριότητα υπάρχει έντονα το στοιχείο του Μινιμαλισμού. Τι είναι ο Μινιμαλισμός και πώς μπορούμε να τον «υιοθετήσουμε» και να τον κάνουμε τρόπο ζωής;

Μ.Μ.: Ο μινιμαλισμός μπορεί να εμπεριέχεται σε όσα συζητήσαμε παραπάνω, δηλαδή στον τρόπο διατροφής, στον τρόπο ένδυσης και στον τρόπο ζωής γενικότερα. Είναι μια φιλοσοφία, συχνά παρεξηγημένη ως «αυστηρή», η οποία μας προτρέπει να έχουμε όσα χρειαζόμαστε, είτε αυτό αφορά υλικά αγαθά, είτε σχέσεις, ιδέες και σκέψεις. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να μεταβούμε σε έναν πιο μινιμαλιστικό τρόπο ζωής και, όπως και με την οικολογική συνείδηση, δεν είναι ανάγκη να αποχωριστούμε τις αγαπημένες μας δραστηριότητες ή πρακτικές, αλλά όταν αποκτήσουμε συνείδηση της χαράς που λαμβάνουμε από τα αντικείμενα, τους ανθρώπους και τις σχέσεις γύρω μας, θα μπορέσουμε να απαλλαγούμε από ό,τι δε μας φέρνει χαρά ή δεν έχει κάποιο σκοπό στη ζωή μας.

S: Το 2020, σε συνεργασία με τον εικαστικό Γιώργο Τσόπανο, κυκλοφορήσατε  ένα βιβλίο 28 σελίδων, με τίτλο: “The Nightmares Journal” (“Ημερολόγιο εφιαλτών”). Τι ακριβώς πραγματεύεται και πως συνδέεται ο κόσμος των ονείρων με την καλλιτεχνική σου δραστηριότητα και τη ζωή σου; Πώς θα χαρακτήριζες έναν κόσμο που θα είχε χάσει εντελώς τη δύναμή του να ονειρεύεται;

Μ.Μ.: Το «The Nightmares Journal» είναι μια συνεργασία με τον φίλο και εικαστικό Γιώργο Τσόπανο (Instagram @heotsopartwork) στον οποίο κατέγραφα τα όνειρά μου σε μορφή αφήγησης, πάνω στην οποία, έπειτα, βασιζόταν ο Γιώργος για να φτιάξει έναν ονειρικό κόσμο με τη δική του ματιά. Ο ονειρικός κόσμος είναι για μας σημαντικός όχι μόνο στο καλλιτεχνικό μας έργο αλλά και στη ζωή μας.

Οι υποσυνείδητες και αφιλτράριστες σκέψεις, οι συμβολισμοί, η χωροχρονική ελευθερία που βιώνουμε στον ονειρικό μας κόσμο είναι, για μένα, συνυφασμένη με την ίδια τη ζωή και την απελευθέρωσή μας. Κάποιες φορές, τα όνειρα δρουν παράλληλα και άλλες φορές αλληλένδετα με τη συνειδητότητά μας, αλλά το μόνο σίγουρο, για μενα, είναι πως τα όνειρα είναι εξίσου σημαντικά με τις συνειδητές μας στιγμές, σκέψεις και δράσεις. Γι’ αυτό το λόγο, δεν γίνεται να υπάρξει ένας κόσμος στον οποίο δεν ονειρευόμαστε, γιατί η δύναμη του να ονειρευόμαστε είναι συνώνυμη με τη ζωή.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο και την καλλιτεχνική δραστηριότητα της Μαίρης Μαρινοπούλου, μπορείτε να βρείτε στην επαγγελματική της ιστοσελίδα ή να επικοινωνήσετε μαζί της στο προσωπικό της email.

(www.marymarinopoulou.com / maria.marinopoulou@hotmail.com)

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *