Πάει κι αυτό το καλοκαίρι! Ναι, μια μελαγχολία με έχει πιάσει! Όχι τόσο για το καλοκαίρι που έφυγε, αλλά για τα καλοκαίρια που έχουμε ακόμη μπροστά μας με τα παιδιά και δυστυχώς, είναι τόοοοσο λίγα! Και φεύγουν τόοοοσο γρήγορα!!! Αν το καλοσκεφτείτε έχουμε μόνο 15 -16 καλοκαίρια με τα παιδιά μας! Μετά γεια σας!!
Μόνο 15 -16 καλοκαίρια για παγωτό το βράδυ στο λιμάνι! Για παιχνίδια στη θάλασσα μέχρι να δύσει ο ήλιος! Για πρωινά και βραδινά ψαρέματα… για μπουγέλο… για βόλτες στην ακροθαλασσιά… για βουτιές…. για καστράκια στην άμμο… για εξερευνήσεις σε καινούρια μέρη… Για άπειρο χρόνο ξεγνοιασιάς και βαρεμάρας… για γαργαλητό μέχρι δακρύων… για χαλάρωση στην τηλεόραση τα μεσημέρια… για βόλτες με τα ποδήλατα τα απογεύματα… για να περνάμε χρόνο με τα ξαδέρφια και τους παππούδες – γιαγιάδες μας! Για φαγητό σε όμορφα ταβερνάκια δίπλα στη θάλασσα ή για μεσημεριανό στην αυλή του εξοχικού!!!
Έχουμε μόνο 15 – 16 καλοκαίρια για να γεμίσουμε τις καλοκαιρινές ημέρες των παιδιών μας με χαρά, αισιοδοξία κι αξέχαστες στιγμές! Για να γεμίσουμε την καρδιά, την ψυχή και το μυαλό τους με συναισθήματα και όμορφες αναμνήσεις που θα τους ακολουθούν μια ζωή! Γιατί, κι εμείς αυτά τα καλοκαίρια κρατάμε ακόμη βαθιά ριζωμένα μέσα μας και χάρη σε αυτά ξαναθυμόμαστε την παιδική ανεμελιά και την μοιραζόμαστε με τα παιδιά μας!
Ας αισθανόμαστε τυχεροί κι ευγνώμονες όσοι μπορούμε και ζούμε αυτή την καθημερινότητα και τους τρεις μήνες του καλοκαιριού! Κι όσες μανούλες εργάζονται και περιμένουν μόνο 2 εβδομάδες για να περάσουν χρόνο με τα παιδιά τους, ας το απολαύσουν στο βαθμό που μπορούν. Άλλωστε, ο ποιοτικός χρόνος είναι καλύτερος από τον ποσοτικό!!!